اگر دوستی دارید که ساعت هفت صبح بی هوا زنگ در خانه تان را بزند و بیاید داخل و با همین قیافه خواب آلود و چشم های پف کرده و موهای پریشان محکم بغلتان کند و بگوید: «وای که چقد دلم برات تنگ شده بود دیوونه.» و بعد هم برای همان دلتنگی بخواهد کل امروز را کنارتان بماند، یعنی شما هم مانند من یکی از افراد خوشبخت روی زمین هستید.

تن ضحاک بن عبدالله، همه عاشورا از صبح تا غروب، به همراه اصحاب عاشورایی امام عشق بود؛ اما جانش حتی نفسی، به ملکوتی که آن احرار را بار دادند راه نیافت! چرا که بین خود و حسین شرطی نهاده بود. «عبادت مشروط» کرم ابریشمی است که در پیله خفه می شود و بال های رستاخیزی اش هرگز نخواهند رست.

فتح خون/سید مرتضی آوینی/صفحه 103

دستم را از همه جا بریده ای تا تنها، بودن تو را باور کنم، نه؟! میدانم که چشم دوختن به غیر خودت را دوست نداری. فدای حساسیت های خالقانه ات! امشب هم مانند تمام ثانیه های پیش از این، هستی و می بینی چه غربتی گرفته است دلم را. دلیلش را هم نگفته می دانی. پس حالا که خودت امیدم را از زمینی ها گرفتی؛ حالا که خودت مرا به تناقض غم و شادی این تنهایی دچار کردی؛ حالا که میخواهی تنها آرام و قرارم خود خودت باشی؛ بیا و وجود بی نیازت را جایگزین تمام حسرت های جانم کن. که سخت محتاجم..

کلیک.

سایتی است که با مراجعه به آن می توانید برای آینده خودتان نامه بنویسید و با وارد کردن تاریخ ارسال، نامه خود را در همان تاریخ در ایمیل خود دریافت کنید. کار جالبی ست و به نظرم خواندن نامه خودِ گذشته مان پس از یک یا چند سال، حس خوبی می تواند داشته باشد. اینجا گفتم که شما هم اگر خواستید تجربه اش کنید.