عبادت مشروط

تن ضحاک بن عبدالله، همه عاشورا از صبح تا غروب، به همراه اصحاب عاشورایی امام عشق بود؛ اما جانش حتی نفسی، به ملکوتی که آن احرار را بار دادند راه نیافت! چرا که بین خود و حسین شرطی نهاده بود. «عبادت مشروط» کرم ابریشمی است که در پیله خفه می شود و بال های رستاخیزی اش هرگز نخواهند رست.

فتح خون/سید مرتضی آوینی/صفحه 103